W małżeństwie Michaela i Ulrike panuje pozorny porządek. On zatraca się w pracy lekarza, ona jest asystentką skandalizującego artysty. Mają dorastającego syna, dla którego nie mają czasu i dom, który również wymaga uwagi. Zatrudniają więc pomoc. Pojawienie się Jessici jest jak podpalenie lontu pod ich światem. Świat współczesnych mieszczan opisany w „Plastikach” jest straszny i śmieszny zarazem. Marius von Mayenburg stawia ostre diagnozy społeczne nie oszczędzając współczesnych artystów.

Reżyseria: Grzegorz Chrapkiewicz Scenografia i kostiumy: Aneta Suskiewicz Reżyseria światła: Olaf Tryzna Fotografie: Olaf Tryzna